خاندان بلكه عموزاده يكديگراند . آنگاه وفات او را در اين سال و بعضى از اشعار او را آورده كه ما اين غزل را از آن اينجا مىآوريم : نقاب برفكن و شرمسار كن يارا * مه دوهفته و خورشيد عالم‌آرا را بدان لطافت و زيبائى رخت هرگز * نبسته خامهء تقدير نقش زيبا را چو يك نگار بود جلوه‌گر بدير و حرم * بحيرتم كه چه دعوى است شيخ و ترسا را نثار خاك درش جان كند اگر آرد * صبا بجانب مجنون پيام ليلى را خوشا بهمت اشراق زان كه مىبخشد * بيك نگاه رخ دوست دين و دنيا را ! در « الذريعة 9 : 76 و 77 » سه نفر شاعر اشراق تخلص آورده ، و از اين اشراق صاحب عنوان ذكرى نفرموده ، و بناء براين چهار نفر در اشعار تخلص اشراق داشته‌اند . * ( 405 - وفات سيد عثمان ، سرورى شاعر اطنه‌ئى ) * وى از مشاهير شعر او مؤرخين عثمانى ، و در اصل ( چنان كه در « ريحانة الادب 2 : 188 » فرموده ) از أهالى اطنه بوده ، و نخست در آنجا تخلص حزنى مىنموده ، آنگاه پس از چندى باسلامبول رفت و بتصويب شيخ الاسلام توفيق افندى تخلص خود را سرورى نهاد ، و چندين كتاب تأليف كرد . اول كتاب « تاريخ منظوم » به ترتيب حروف ابجدى . دويم « ديوانى » مكمل در أشعار تركى . و آخر در اين سال وفات كرد ، انتهى . * ( 406 - وفات غلام محيى الدّين ، معجز شاعر مدراسى ) * وى بطور مفهوم از « الذريعة 9 : 1066 ش 6936 » با ملاحظه بعضى از مواضع